مصرف اعتیادى

مصرف اعتيادى

مصرف اعتیادى

مصرف اعتیادى

مصرف اعتیادى

گرچه اکثر افراد اعتیاد را با مواد مخدر مساوى مى دانند ، ولى مصرف کنندگان تقریباً هرمحصول یا سرویسى را ممکن است براى تسکین ( لااقل موقتى ) یک مشکل و یا تأمین یک نیاز استفاده کنند ، تا جایى که وابستگى به آن محصول به حد افراط برسد. به نظر مى رسد که ما تقریباً به هر چیزى مى توانیم وابسته شویم ، حتى یک گروه حمایتى معتادان کرم لب چپ استیک ( ChapStick ) وجود دارد که ٢۵٠ عضو فعال نیز دارد ! اعتیاد مصرف کننده یک وابستگى فیزیولوژیک یا روانى به محصولات یا خدمات است. البته این مشکلات شامل الکلیسم ، اعتیاد به مواد ، و اعتیاد به نیکوتین نیز هستند ، و بسیارى از شرکت ها از محصولات اعتیاد آور یا فروش راه حل آنها سود مى برند.

فناوری و مصرف اعتیادی

مصرف-اعتیادی

مصرف اعتیادی

حتى فناورى مى تواند اعتیاد آور باشد ، چیزى که هر فردى که یک بلک برى دارد ، مى تواند به آن گواهى بدهد. اعتیاد به اینترنت هم اکنون مشکل بزرگى در کره ى جنوبى محسوب مى شود که بزرگ ترین نفوذ بازار اینترنت پر سرعت را در جهان دارد. بیش از نیمى از تمام خانواده هاى کره اى اتصال اینترنت پرسرعت دارند ، و فرهنگ در حال انفجار وب تعداد عظیمى از افراد جوان را به بازى هاى آنلاین ” گرفتار ” کرده است ( ٨٠ درصد افراد زیر ٢۵ سال کره ى جنوبى از این بازى ها استفاده مى کنند ) .تایلند حتى یک ممنوعیت آمد و شد را برقرار کرده است : نوجوانانى که بعد از ساعت ١٠:٠٠ شب در خیابان هاى مجازى پرسه بزنند ، از سوى دولت جریمه مى شوند . در کره ، بر اساس گزارش ها ، برخى از بازى کنندگان بر اثر افراط در بازى کردن مرده اند. بسیارى از بازیکنان در ” کافه هاى کامپیوترى ” تردد مى کنند که قهوه خانه و لژهایى هستند که ردیف ردیف کامپیوتر در آن براى استفاده کنندگان چیده شده است. منتقدان مى گویند که صنعت بازى میلیون ها معتاد مرده وار ایجاد کرده است که از مدرسه و فعالیت هاى گروهى آفلاین بیرون مى افتند و ارتباط خود را با دیگران از دست مى دهند ، و حتى به خاطر این بازى هاى الکترونیکى رفتار خشونت آمیز پیدا مى کنند. کره ى جنوبى یک جامعه ى گروه محور است که در آن روابط اجتماعى به صورت گروهى ، روش ترجیحى تعامل افراد محسوب مى شود. منتقدان همچنین مدعى اند که کافه هاى کامپیوترى تبدیل به محل هایى براى ارتباط با جنس مخالف مى شوند ، که در آن نوجوانان تصاویر خود را به صورت الکترونیکى با یکدیگر مبادله مى کنند و تصمیم مى گیرند که در کجا با یکدیگر ملاقات کنند. آنها پیام هاى تهاجمى براى پسران مى فرستند و نشانه هایى براى آنها به جا مى گذارند که پسران با استفاده از آن نشانه ها مى توانند بفهمند آنها در کدام کافه هستند و در چه جایى نشسته اند.

منبع : کتاب رفتار مصرف کننده (خریدن، داشتن، و بودن) ترجمه دکتر کامبیز حیدرزاده