مدیریت پورتفولیو – اهداف ، مزایا و معایب در portfolio management

مدیریت پورتفولیو چیست ؟

درک مدیریت پورتفولیو

مدیریت پورتفولیو به عنوان یک روند مداوم بررسی و نظارت بر عملکرد های قبلی و فعلی، تصمیم گیری در مورد سیاست ها و آمیخته های سرمایه گذاری، تخصیص دارایی برای موسسات و افراد، تطبیق سرمایه گذاری با اهداف و توازن ریسک در برابر عملکرد توصیف می گردد.

مدیریت پورتفولیو نقش محوری در ایجاد و متعاقبا حفظ حساب سرمایه گذاری ایفا می کند. این خدمات شامل چندین سرویس حرفه ای به منظور رسیدگی به اوراق بهادار شرکت به عنوان مثال اوراق قرضه، صندوق های متقابل، سهام، پول نقد یا حتی املاک و مستغلات است. فرآیند مدیریت پورتفولیو مواردی مانند تنوع، سطح ریسک ها، سررسید و دوره سرمایه گذاری را مورد توجه قرار می دهد.

فایل های بازاریابی : فروشگاه بازاریابی

اجزاء اصلی مدیریت پورتفولیو

اجزاء اصلی مدیریت پورتفولیو شامل موارد زیر هستند:

1. تخصیص دارایی

یکی از اجزاء اصلی مدیریت پورتفولیو تخصیص دارایی یا ترکیب بلند مدت دارایی ها است. این مورد به عنوان یک استراتژی سرمایه گذاری توصیف می گردد که به تعادل پاداش و ریسک کمک می کند. برخی دارایی ها بی ثبات تر از سایرین عمل می کنند و این تخصیص دارایی است که با سرمایه گذاری در چندین دارایی که ارتباط چندانی با یکدیگر ندارند، به حداکثر رساندن بازده با حداقل ریسک کمک می نماید.

اگر یک سرمایه گذار ترجیح دهد می تواند فرصت های سرمایه گذاری خود را بیشتر به سمت مشخصات تهاجمی یا به سمت نمایه محافظه کار طبق خواسته های خود وزن دهی کند.

2. متنوع سازی

یکی از عناصر اصلی مدیریت پورتفولیو تنوع بخشیدن به دارایی است. یکی از واقعیت های سخت سرمایه گذاری این است که پیش بینی مداوم درباره سرمایه گذاری هایی که به بهترین یا بدترین بازده منجر می شوند غیر ممکن است. بازار روشی حیرت انگیز حتی برای با تجربه ترین سرمایه گذاران دارد. بهترین راه برای حفظ امنیت خود متنوع کردن سرمایه گذاری ها در چندین طبقه دارایی است.

این امر به توسعه همزمان ریسک و بازگشت در کلاس دارایی کمک می کند. تنوع مناسب یاری می رساند تا با گذشت زمان بازده همه بخش ها با ضریب ریسک کمتری به دست آید.

3. تعادل

یکی دیگر از عناصر اصلی مدیریت پورتفولیو حفظ تعادل است. این فرایندی است که پورتفولیو را در یک بازه سالانه به سمت هدف اصلی خود سوق می دهد. این اقدام شامل ایجاد تغییرات مناسب و حفظ ترکیب دارایی است که در دراز مدت سودمند به نظر می رسد.

فرایند برقراری مجدد تعادل، به سرمایه گذاران کمک می کند تا فرصت های رشد و جذب سود را در بخش هایی که پتانسیل بالایی دارند، گسترش دهند.

فرآیند مدیریت پورتفولیو

فرایند مدیریت پورتفولیو شامل چندین مرحله دقیق برای اطمینان از موفقیت در اهداف سرمایه گذاری مشتری است. این مراحل عبارتند از:

مرحله 1 – برنامه ریزی

اولین قدم در روند مدیریت سبد، برنامه ریزی است. این مهم ترین و اساسی ترین مرحله در نظر گرفته می شود، زیرا پایه و اساس همه مراحل دیگری که اجرا خواهند شد را پایه ریزی می کند. این بخش شامل موارد زیر می گردد:

1 شناسایی محدودیت ها و اهداف

اهداف سرمایه گذاری یا نتایج مطلوب سرمایه گذار را مشخص کنید و به دنبال محدودیت هایی باشید که شامل باید ها و نباید ها در رابطه با تصمیمات سرمایه گذاری است. هر دو مورد باید در این مقطع زمانی خاص و روشن باشند تا بر این اساس گام های بعدی برداشته شوند.

2 بیانیه سیاست گذاری سرمایه گذاری

قدم بعدی در فرآیند مدیریت پورتفولیو تنظیم بیانیه سیاست گذاری سرمایه گذاری است. این در واقع نقشه راهی است که در آن سرمایه گذار از اهداف و محدودیت های سرمایه گذاری آگاه می گردد. این بیانیه باید به طور مرتب مورد بررسی قرار گیرد تا در زمان مناسب تغییراتی در آن اعمال شود.

3 انتظارات بازار سرمایه

شکل گیری انتظارات با توجه به بازار های سرمایه گام بعدی در روند مدیریت سبد سهام است. پیش بینی می شود که بازده و ریسک بین پورتفولیو هایی انتخاب شوند که بازده را به حداکثر می رسانند؛ اما با ریسک خاصی همراه هستند یا خطر را با مقدار کمتر از بازده مورد انتظار به حداقل کاهش می دهند.

4 استراتژی تخصیص دارایی

چهارمین و آخرین مرحله از برنامه ریزی، تخصیص دارایی است. این مفهومی است که مبتنی بر این واقعیت عمل می کند که دارایی های مختلف عملکرد بازار متفاوتی دارند. این مرحله از تخصیص دارایی به سرمایه گذاری در چندین دارایی مختلف می پردازد.

تخصیص دارایی تاکتیکی – این یک استراتژی سرمایه گذاری است که در مورد تغییر تخصیص دارایی به کار می رود تا از ناکارآمدی بازار استفاده کند.

تخصیص دارایی استراتژیک – توافق نامه بازار سرمایه و بیانیه سیاست گذاری سرمایه گذاری هر دو برای تعیین وزن به طبقات دارایی در پورتفولیو ها لحاظ می شوند.

مرحله 2 – اقدام

دومین مرحله از فرآیند مدیریت پورتفولیو، اجرای سبد برنامه ریزی و تنظیم شده است. این مرحله شامل موارد زیر می گردد:

1 انتخاب پورتفولیو

استراتژی تخصیص سرمایه گذاری که در مورد آن تصمیم گیری شد با انتظارات بازار سرمایه ادغام می گردد. اکنون دارایی های خاصی انتخاب می شوند تا آن ها را به سبد سرمایه گذار اضافه کنند.

2 اجرای پورتفولیو

پس از نهایی کردن ترکیب پورتفولیو، اکنون زمان اجرای استراتژی اجرایی فرا می رسد. این یکی از مهم ترین مراحل در روند اجرا است زیرا هزینه های بالای معامله می تواند عملکرد پورتفولیو را به حداقل برساند.

هزینه های معاملات در این سناریو شامل هزینه های ضمنی مانند تاثیر قیمت در بازار، هزینه های فرصت، و هزینه های گسترش و پیشنهاد صریح مانند کمیسیون، هزینه و مالیات است. اجرای مدیریت پورتفولیو باید به خوبی مدیریت و زمان بندی گردد تا بهترین نتیجه را کسب نماید.

مرحله 3 – بازخورد

مسئولیت مدیر پورتفولیو با برنامه ریزی و اجرای مدیریت سبد خاتمه نمی یابد. دارایی ها باید به طور مرتب مورد نظارت، تعادل و ارزیابی قرار گیرند تا بازده همان طور که انتظار می رود ادامه یابد.

بازخورد پس از برنامه ریزی و اجرا مهم است زیرا به مدیر پورتفولیو کمک می کند تا ملاحظات اقدامات خود را تحلیل نماید. این روند دو مرحله دارد:

1 نظارت و تعادل مجدد

مدیر محصول مراقب شرایط و وضعیت بازار سرمایه گذار است. او نظارت و ارزیابی خطر پورتفولیو و مقایسه آن با تخصیص دارایی های استراتژیک را بر عهده دارد.

این مرحله اساسا تضمین می کند که اهداف و محدودیت های سرمایه گذاری محقق می شوند. تعادل مجدد پورتفولیو شامل در نظر گرفتن هزینه های معامله و مالیات است. در صورت عدم توازن مجدد، حرکات بازار می تواند پورتفولیو ها را در معرض خطرات بیشتر و کاهش فرصت برای بازده قرار دهد.

2 ارزیابی عملکرد

ارزیابی عملکرد سرمایه گذاری به طور منظم و سنجش دستاورد های اهداف و عملکرد ها کاملا ضروری است.

اهداف مدیریت پورتفولیو

اهداف اصلی مدیریت پورتفولیو به شرح زیر بیان می گردند:

• یکی از اهداف کلیدی کاهش خطر و کمک به حفظ امنیت سرمایه گذاری بدون در نظر گرفتن عوامل دیگر است.
• هدف مهم دیگر اطمینان از انعطاف پذیری در سبد سرمایه گذاری است.
• این سیستم با هدف متنوع سازی گسترده پورتفولیو طراحی می گردد.
• هدف شاخص این فرایند، ارائه بازده پایدار و مطمئن است.
• سرمایه گذاری مجدد اوراق بهادار برای رشد مداوم سرمایه نیز در دستور کار قرار دارد.
• این فرایند این هدف را دنبال می کند که در بهره برداری هر چه بهتر از فرصت های خوب، یاری رساند.
• هدف نهایی به حداقل رساندن بار مالیاتی است که پناهگاه مالیاتی مطلوب را برای سرمایه گذار اثبات می کند.

انواع مدیریت پورتفولیو

انواع مختلف مدیریت پورتفولیو عبارتند از:

مدیریت فعال پورتفولیو

مدیریت فعال به عنوان فرآیندی توصیف می گردد که به طور پویا یک سبد دارایی را از طریق تصمیمات سرمایه گذاری متمرکز بر دارایی های فردی مدیریت می کند. مدیر پورتفولیو به منظور کسب سود حداکثر برای سرمایه گذار، بورس اوراق بهادار را معامله می کند. وی توجه زیادی به تغییرات از منظر سیاسی، تغییر در اقتصاد و روند بازار دارد و از این اطلاعات برای بهره گیری از بی نظمی های بازار استفاده می نماید.

مدیریت پورتفولیو منفعل

مدیریت منفعل فرآیندی است که مدیر در آن یک سبد ثابت ایجاد می کند تا آن را با روند های فعلی بازار هماهنگ سازد. این رویکرد یک استراتژی بلند مدت برای سرمایه گذاری در شاخص است که هدف آن تولید بازده برابر با شاخص انتخاب شده است، نه لزوما پیشی گرفتن از آن.

مدیریت اختیاری پورتفولیو

مدیریت اختیاری به عنوان فرآیندی تعریف می گردد که در آن وجوه سرمایه گذار به طور کامل در اختیار مدیر قرار می گیرد؛ و این مدیر است که اختیارات کامل را برای انجام و مدیریت سرمایه گذاری ها بر اساس تخصص خود از طرف سرمایه گذار در دست دارد.

مدیریت پورتفولیو غیر اختیاری

مدیریت غیر اختیاری فرآیندی است که در آن مدیر صرفا مشاوره سرمایه گذاری به مشتری ارائه می دهد، که بنا به صلاحدید خود آن را قبول یا رد می کند.

چرا مدیریت پورتفولیو مهم است؟

مدیریت پورتفولیو به دلایل زیر یک فرآیند بسیار با اهمیت است:

• این فرایند از اهمیت بالایی برخوردار است زیرا یکی از بهترین روش ها برای شناسایی، ارزیابی و انتخاب بهترین استراتژی سرمایه گذاری به شمار می رود. این رویکرد می تواند بر اساس درآمد، سن، ظرفیت ریسک پذیری سرمایه گذار و بودجه مالی وی تنظیم گردد.
• کمک می کند تا عامل خطر که در فرصت های سرمایه گذاری دخیل است به حداقل برسد و احتمال بازده یا سود مورد انتظار به حداکثر افزایش یابد.
• این سیستم ابزاری است که طبق اولویت و نیاز های یک سرمایه گذار سفارشی سازی می شود. بازده مورد انتظار چقدر است ؟ و مدت زمان سرمایه گذاری چه میزان است که از طریق این فرآیند می توان به آن ها پاسخ داد؟ در واقع این مدل نیاز مالی یک سرمایه گذار را درک می کند و بهترین سیاست را برای وی پیشنهاد می دهد که کمترین عامل خطر را در بر دارد.

فرآیند مدیریت پورتفولیو به توجه دقیق نسبت به خطرات و مدیریت کامل ریسک کمک می کند. این فرایند اهمیت زیادی دارد زیرا قوانین مالیاتی را در نظر می گیرد و سپس سرمایه گذاری های احتمالی را نشان می دهد که می تواند برای سرمایه گذار سودآوری فوق العاده ای داشته باشد.

مزایای استفاده از مدیریت پورتفولیو

مزایای اصلی این استراتژی عبارتند از:

1. از بروز ضرر ها جلوگیری می کند: اگر فردی روی یک امنیت واحد و منفرد سرمایه گذاری کند و شکست بخورد، تاثیر بسیار مخربی در سرمایه گذاری خود خواهد دید. این رویکرد با تنوع بخشیدن به سرمایه گذاری، از نتایج فاجعه بار جلوگیری می کند.
2. به حداکثر رساندن بازده: یک چارچوب ساختاری بهینه به سرمایه گذار ارائه می گردد تا بتواند بازده را حتی با بودجه محدود به حداکثر برساند.
3. از خطرات جلوگیری می کند: بازار بسیار بی ثبات است و احتمال ضرر بالا ارزیابی می شود. یکی از مزایای مهم، کاهش خطر نزولی از طریق تنوع بخشی است که اثر شوک های یک بازار را به شدت کاهش می دهد.

مضرات مدیریت پورتفولیو

معایب و چالش های این رویکرد به شرح زیر هستند:

1. خطر ایجاد تنوع بیش از حد: بعضی اوقات مدیر پورتفولیو در تلاش های خود برای تنوع بخشی افراط می کند و سرمایه گذاری ها را بیش از حد پراکنده می سازد. ضرر پیش بینی شده در چنین مواردی بیشتر از سود مورد انتظار می شود و در صورت خرابی می تواند عواقب جدی ایجاد کند.
2. بدون حمایت نزولی قطعی: حتی اگر این روش در کاهش خطرات کمک کند، نمی تواند در برابر سقوط های دسته جمعی بازار حفاظت کاملی را ارائه دهد.